خدا تمام این ثانیه هاست..

تو اینجایی و من..

zendegiii — Mon, 10 Nov 2008 06:27:58 GMT

حتی نمی دونمم این راهها رو کی و چه جوری می رم ... چه نیرویی داره در من ، منو حرکت می ده ... چیزایی که همیشه دلم می خواست،اما نمی دونستم از کجا باید پیداشون کنم ... کارایی که نمی دونستم از کجا باید شروع کنم

... همه چیز اتفاق می افته ...

... خدایا وقتی می بینم به صدای دلم گوش می دی

واقعا خجالت میکشم

تو اینجایی و من..

چقدرحس میکردم ازت دور شدم!

هنوز ...

zendegiii — Mon, 27 Oct 2008 08:17:29 GMT

خیلی چیزها دیگر ناراحتم نمی کنه ...

هنوزم آب می کوبم
هنوزم شعر می ریسم
هنوزم باد می روبم

هنوزم همه غلطی می کنم غیر آدم شدن ...

چقدر اروم خسته ام ..

همین...

zendegiii — Wed, 15 Oct 2008 15:01:36 GMT

همینقدر که هنوزم هستی ... همینقدر که به همه چیز شنوا و بینا و آگاهی ...
همین ... به خودت قسم همین
همین هم کافیست ...

از مدینه تا مکه

zendegiii — Mon, 18 Aug 2008 17:22:18 GMT

وقتی هواپیما از زمین جده بلند شد تازه فهمیدم کجا بودم اشک توی چشم هام حلقه زد بدون اینکه دست خودم باشه زار زار گریه کردم...دلم تنگ شد دلم از این همه غربت گرفت . دلم میخواست حتی میتونستم چند ساعت بیشتر توی مسجدالحرام یا مسجد النبی کنار پنجره های بقیع مینشستم ...ولی افسوس...حیف که دیر میفهمیم کجا بودیم واقعا حیف

وقتی برای اولین بار شب رفتیم سمت قبر پیامبر وقتی گنبد سبز را برای اولین بار دیدم گریه کردم من لیاقتشو نداشتم

وقتی برای اولین بار روی فرش سبز حرم پیامبر پاهام رسید بدنم شروع به لرزیدن کرد دست خودم نبود زار زار گریه کردم من کنار قبر پیامبر بودم !!

وقتی برای اولین بار پشت میله های قبرستان بقیع وایسادم و به این همه خاک نگاه کردم وقتی ما را راه نمیدادند که بریم

میخواستم بین الحرمین بشینم شکایت دلمو به رسول الله بگم .هر بار اومدم شکایت کنم یکی ازین شرطه ها ازونجا روندم.

...حتي پشت پنجره هاي بقیع

گریه کردم

تا میتونستم زار زدم

دلم گرفت از این همه غربت

وقتی خواستیم مدینه را ترک کنیم وقتی شعر خداحافظ ای بهترین سرزمین را می خوند

وقتی برای اخرین بار میتونستم گنبد سبز را ببینم بغض گلومو گرفت

گریه کردم

مدینه واقعا شهر غریبی بود

وقتی همه توی مسجد شجره محرم شديم

، وقتي كه همه با لباسهاي يكدست سفيد اومدن ، وقتي آدم اون همه سفيد پوش رو مي ديد كه دارن به ديدار خدا ميرن يه حس خيلي خوبي بهش دست مي داد ، حس مي كردم همه فرشته هستن ،وقتی همه لبیک میگفتیم دوباره زار زار گریه کردم

بهترین لحظه وقتی بود که میخواستیم وارد مسجدالحرام بشم میدونستم وقتی کعبه را دیدم باید سجده کنم و 3 تا دعا از خدا بخوام با خودم تکرار کردم اره یادم بود خوب یادم نمیره !!

دستام یخ کرده بود

وارد ورودی مسجدالحرام شدیم

زمین یخ بود

پاهام سرد

حس عجیبی داشتم

چشمهامو بستم وقتی مامانم گفت چشمهاتو باز کن

باز کردم

محو تماشای کعبه شدم

خدای من!!

الان من روبه روی کعبه

3تا دعایی که اماده کرده بودم همش از توی ذهنم پریده بود !!

دیدم همه سجده کردن من هنوز وایسادم دارم نگاه میکنم!!

خدای من

گریه کردم

وای

سنگ شروع حجرالاسود !!

طواف 1 2 ... 7

وای خدای من

لبیک

صفا مروه

طواف نسا

اب زمزم

گریه کردم

خدایا من بنده حقیرت لیاقت اومدن به این سرزمین مقدس را داشتم!!

ناودون طلا حجر اسماعیل مقام ابراهیم

شکاف کعبه ..

حجرالاسود..

تا توی مکه بودیم جشن مبعث بود

سعادت بزرگی بود!! خدای من شکرت

و از همه قشنگترغبار روبی و گلاب شویی توی کعبه

وقتی در خانه خدا باز شد و اون همه جمعیت با هم تکبیر گفت

وقتی در خانه خدا باز بود و خودمو روبه روی در باز کعبه میدیدم

حتی اشک ریختنم هم دست خودم نبود

گریه کردم

اره مثل یه خواب و رویا بود

خیلی شیرین

و دعای اخرم خواستم که خدا همه را بطلبه که بیان و حاجت هاشون را از نزدیک بخوان

آره

وقتی هواپیما از زمین جده بلند شد تازه فهمیدم کجا بودم

منو برای این همه تاخیر ببخشید

خونه خدا مهمونیه دارم میرم

zendegiii — Sat, 12 Jul 2008 09:01:18 GMT

بغض گلومو گرفته

باورم نمیشه

راستی راستی دارم میرم

خدااااااااااااااااااااااااااا

باورم نمیشه

دارم میرم پیش رسول الله

دارم میرم کنار بقیع غریب

میخوام برم کنار خونه خداا

میخوام برم کعبه !

اشک دارم میریزم خدایا یعنی من لیاقتشو داشتم که منو دعوت کردی بیام؟؟

جدی جدی دارم میرم

دیروز چادر سفید رو سرم انداختم گریه کردم

دلم گرفت

خدایا من

کمتر از 10 روز دیگه

کنار قبر پیامبرتم

خدایا من که

خدایا منو ناخواسته طلبیدی

من که..

نمیتونم حتی فکرشو کنم من من

خدای مهربونم

خیلی دوستت دارم

بچه ها هرچی خوبی بدی ازم دیدین حلالم کنین

من راستی راستی راهی خونه خدا دارم میشم

دستهای بچه ها

zendegiii — Wed, 18 Jun 2008 06:48:07 GMT

به دستهاي کوچک بچه ها فکر ميکنم
به دستهايي که ميشود از فرط مهرباني بوسيدشان به دستهايي که هنوز بوي اسکناس نگرفته اند
به دستهايي که هنوز مانده تا مثل آدم بزرگها ياد بگيرند جفا کنند

دستهايي که هنوز به امضاي مرگ کسي روي کاغذ ننشسته اند و براي التماس به کسي قلم به دست نگرفته اند
دستهايي که هنوز روي رخسار کسي به ضرب فرود نيامدند
دستهايي که هنوز به خون کسي آغشته نشدند
دستهايي که هنوز چشم کسي به آنها نيست براي خرجي دادن , که همين نگاه به آنها جواز بدهد دست به هر کاري بزنند
دستهايي که نهايت کاري که کرده اند توي جشن تولد هم سن و سالانشان تا سر حد سرخ شدن بهم خوردند و شادي آفريدند
يا گيس بلند دختري که عروسکشان نميدهد را کشيدند
دستهايي که هنوز حناي زندگي رنگشان نکرده
دستهايي که با همه ي کوچکي بزرگ اند و پر سخاوت
دستهايي که هنوز براي عقد پيمانهاي دروغين براي اعلام همراهي که عمرش به کوتاهي يه پلک زدن است ژست مودت به خود نگرفته اند
دستهايي که هنوز ياد نگرفته اند ميشود به نشانه ي رد به سينه ي کسي کوبيده شوند
کاش اينقدر بچه ها براي بزرگ شدن
براي اين همه تغيير کردن
براي ياد گرفتن همه ي اين بديها
شتاب نميکردند
کاش اينقدر زود يادشان نميرفت که يک روزي با اين دستها شادي مي آفريدند

این پست برای پارمیدا کوچولو خودم نوشتم که خیلی زود تر از اونی که فکرشو کنم داره بزرگ میشه

نوشته ای از

خاله شادی

تک تک این نفس ها

zendegiii — Sun, 18 May 2008 17:23:06 GMT

آری،و خدا تمام این ثانیه هاست.تک تک این نفسهاست.خدا همه ی من است به وقت نیکی و همه ی توست وقتی چشمانت را از کودکان فقیر دریغ نمیکنی.خدا شاد ترین بازی کودکانه است ،وقتی در مدرسه خوراکیها را تقسیم میکردیم این خدا بود که در دستان ما تکثیر میشد

خدا تمام اشتیاق جوانیست، همه ی غرور میانسالی است و نگاه کهنسالان است به سمت آسمان.خدا بوی خاک باران خورده در پایییز است،تمام ادم برفیهای زمستان است،عطر همه ی شکوفه های بهاریست و خدا احساس خنک هندوانه در تابستان است.
خدا در چشمان همیشه نگران مادرم جریان دارد و در دستان پدرم لانه کرده.خدا تک روزنه های نور در دیوار زندان است،قُم قُمه ی آب در بیابان است و تجربه ی شیرین خورشید است در قطب.خدا لبخندهای مهربان توست وقتی تمام تمنای مرا پاسخ میدهی.
خدا راه میرود، شعر میخواند، نور میبافد. خدا شبها برای بچه ها قصه میگوید و صبحها یادشان میاندازد صورت پدر را با جانانه ترین بوسه بدرقه کنند.خدا با یک قوطی کمپوت به بیمارستان می آیدو روی شاخه گلی کنار تخت بیمار مینشیند.خدا بوی هیزم سوخته است،لطافت شبنم سحرگاهی است،حافظه ی کوچ اردکهاست و خدا هوای شرجی استواست.

خدا هنگام عاشق شدن ما دلشوره میگیرد و شبهای فراغ پا به پای ما میگرید.خدا ازدحام پشه ها دور چراغ است ،خدا روی دوشهای حلزون است،تجربه ی لحظه های پیله برای کرم است و رویش همیشگی جلبکها در برکه هاست.خدا بلیط میدهد،سوار اتوبوس میشود اماجایش را با پیر زنها عوض میکند.خدا بوی اسپند دود کرده در مراسم عروسی است،بادکنکهای رنگی در جشن تولد است،

خدا با مزه ی خرما کام تلخ مرگ را شیرین میکند. خدا اوج پرواز عقاب است ،نوسان سریع قلب گنجشک است،لحظه های مکر روباه است .خدا پشت چراغ قرمز شکلات میفروشد،نادیده اش نگیرو خدا اشتیاق ملاقات خواهر و برادریست که تاکنون همدیگر را ندیدن خدا سلامیست که هر روز صبح رد و بدل میشه .آری،

خدا تمام این ثانیه هاست

تولد

zendegiii — Sat, 17 May 2008 16:58:18 GMT

اولش همه شکل هم هستیم
کوچولو و کچل
حتی صداهامون هم شبیه به همدیگه است
با اولین گریه بازی شروع میشه
هی بزرگ می شیم
بزرگ و بزرگتر
اونقدر بزرگ که یادمون میره
یه روز کوچولو بودیم
دیگه هیچ چیزیمون شبیه به هم نیست
حتی صداهامون
گاهی با هم می خندیم
گاهی به هم!

یک سال دیگه گذشت
یکی میگه یک سال دیگه بیهوده گذشت
یکی میگه یک سال بزرگتر شدم
یکی میگه یک سال پیرتر شدم
یکی میگه یک سال دیگه تجربه کسب کردم
یکی میگه یک سال به مرگ نزدیک تر شدم
یکی هم اصلا براش مهم نیست و هیچی نمیگه.

منم یک سال بزرگتر شدم ... یکسالی که نمی دونم توش واقعا تونستم « بزرگ » بشم یا نه ؟ ... تونستم با مشکلات خودم کنار بیام ؟ ... تونستم همونی باشم که هستم ؟ ... تونستم بعضی از عیب هام رو برطرف کنم ؟ ... تونستم کسی رو نرنجونم ؟ ... تونستم دل کسی رو شاد کنم ؟ ...
نمی دونم ... باید فکر کنم ... شاید اونجوری که می خواستم باشم نبودم....ولی یکسال بزرگتر شدم

پس

تولدم مبارک

الفبای زندگی

zendegiii — Wed, 30 Apr 2008 05:05:04 GMT

A – Accept پذیرا باشید:

دیگران را همانگونه که هستند بپذیرید ، حتی اگر برایتان مشکل باشد که عقاید ، رفتارها و نظرات آنها را درک کنید.

B - Break away خودتان را جدا سازید:

خود را از تمام چیزهایی که مانع رسیدن شما به اهدافتان می شود جدا سازید.

C - Creat خلق کنید :

خانواده ای از دوستان و آشنایانتان تشکیل دهید و با آنها امیدها ، آرزوها ، ناراحتی ها و شادی هایتان را شریک شوید..

D – Decide تصمیم بگیرید:

تصمیم بگیرید که در زندگی موفق باشید . در آن صورت شادی راهش را به طرف شما پیدا می کند و اتفاقات خوشایند و دلپذیری برای شما رخ خواهد داد.

E - Explore کاوشگر باشید :

جستجو و آزمایش کنید . دنیا چیزهای زیادی برای ارائه کردن دارد و شما هم قادرید چیزهای زیادی را ارائه دهید. هر زمان که کار جدیدی را آزمایش می کنید خودتان را بیشتر می شناسید.

F - Forgive ببخشید :

ببخشید و فراموش کنید . کینه فقط بارتان را سنگین تر می کند و الهام بخش ناخوشایندی است. از بالا به موضوع نگاه کنید و به خاطر داشته باشید که هر کسی امکان دارد اشتباه کند.

G - Grow رشد کنید:

عادات و احساسات نادرست خود را ترک کنید تا نتوانند مانع و سد راه شما برای رسیدن به اهدافتان شوند.

H – Hope امیدوار باشید:

به بهترین چیزها امید داشته باشید و هرگز فراموش نکنید که هر چیزی امکان پذیر است ، البته اگر در کارهایتان پشتکار داشته باشید و از خدا کمک بخواهید.

I - Ignore نادیده بگیرید:

امواج منفی را نادیده بگیرید . روی اهدافتان تمرکز کنید و موفقیت های گذشته را بخاطر بسپارید . پیروزی های گذشته نشانه و رابطی برای موفقیت های آینده هستند.

J – Journey سفر کنید:

به جاهای جدید سر بزنید و با فکر روشن ، امکانات جدید را آزمایش کنید . سعی کنید هر روز چیزهای جدیدی را بیاموزید ، بدین صورت رشد خواهید کرد و احساس زنده بودن می کنید.

K – Know بدانید:

بدانید که هر مساله ای هر چقدر هم که سخت و دشوار باشد در نهایت حل خواهد شد . همان طور که گرمای مطبوع و دلپذیر بهار پس از سرمای طاقت فرسای زمستان می آید.

L – Love دوست بدارید :

اجازه دهید که عشق به جای نفرت ، قلبتان را پر کند. زمانی که نفرت در قلب شما ساکن است هیچ فضای خالی برای عشق وجود ندارد ، اما موقعی که عشق در قلبتان ساکن است ، تمام خوشبختی و شادی در وجودتان قرار دارد.

M – Manage مدیر باشید:

بر زمان مدیریت داشته باشید ، تا استرس و نگرانی کمتری شما را رنج دهد . استفاده درست از زمان باعث می شود که روی موضوعات مهم بهتر تمرکز کنید.

N - Notice توجه کنید:

هرگز افراد فقیر ، ناامید ، رنج کشیده و ضعیف را نادیده نگیرید و هر نوع کمکی را که قادرید به این افراد ارائه دهید از آنان دریغ نکنید.

O - Open باز کنید:

چشم هایتان را باز کنید و به تمام زیباییهایی که در اطرافتان وجود دارد نگاه کنید ، حتی در سخت ترین و بدترین شرایط ، چیزهای زیادی برای سپاسگزاری وجود دارد.

P – Play بازی و تفریح کنید:

فراموش نکنید که در زندگیتان تفریح و سرگرمی داشته باشید . بدانید که موفقیت بدون شادی و تفریح ، مفهومی ندارد.

Q – Question سوال کنید:

چیزهایی را که نمی دانید بپرسید ، زیرا که شما برای یاد گرفتن به این کره خاکی آمده اید.

R – Relax آرامش داشته باشید:

اجازه ندهید که نگرانی و استرس بر زندگی شما حاکم شود و به یاد داشته باشید که همه چیز در نهایت درست خواهد شد.

S – Share سهیم شوید:

استعدادها ، مهارتها ، دانش و توانائیهایتان را با دیگران تقسیم کنید ، زیرا هزاران برابر آن به سمت خودتان برمی گردد.

T – Try تلاش کنید:

حتی زمانی که رویاهایتان غیر ممکن به نظر می رسند تلاشتان را بکنید . با تلاش و مشارکت در انجام کارها ماهرو خبره می شوید.

U – Use استفاده کنید :

ازاستعدادهاوتوانایی ها یتان به عنوان بهترین هدیه استفاده کنید.استعدادهایی که تلف شوند ارزشی ندارند. استفاده صحیح ازاستعدادهاوتواناییهایتان برای شما پاداشهای غیرمنتظره ای به دنبال دارد.

V – Value احترام بگذارید:

برای دوستان و اقوامی که شما را حمایت و تشویق کرده اند ، ارزش قایل شوید و هر کاری که از دستتان بر می آید برای آنها انجام دهید.

X – X-Ray اشعه ایکس:

با دقت و شبیه اشعه ایکس به قلب های انسانهای اطراف خود بنگرید در نتیجه شما زیبایی و خوبی را در قلب آنها خواهید دید.

Y – Yield اجازه دهید:

اجازه دهید که صداقت و درستکاری وارد زندگیتان شود. اگر شما در راه درستی حرکت کنید درانتها خوشبختی را خواهید یافت .

Z – Zoom تمرکز کنید:

زمانی که خاطرات تلخ ، ذهنتان را پر کرده است ، به جاهای شاد بروید . اجازه ندهید که تلخی ها مانع رسیدن شما به اهدافتان شود. در عوض روی توانایی ها ، رویاها و فردایی روشن تمرکز کنید

دو روز مانده به پايان جهان

zendegiii — Thu, 24 Apr 2008 17:26:18 GMT

دو روز مانده به پايان جهان ، تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است .

تقويمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقي مانده بود . پريشان شد و آشفته و عصباني ، نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد.

داد زد و بد و بيراه گفت ، خدا سكوت كرد . آسمان و زمين را به هم ريخت ، خدا سكوت كرد . جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت ، خدا سكوت كرد . به پر و پاي فرشته و انسان پيچيد ، خدا سكوت كرد . كفر گفت و سجاده دور انداخت ، خدا سكوت كرد .دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد . خدا سكوتش را شكست و گفت : «عزيزم اما يك روز ديگر هم رفت . تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي،تنها يك روز ديگر باقي است. بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن . »

لا به لاي هق هقش گفت: « اما با يك روز ! با يك روز چه كار مي توان كرد !؟ »

خدا گفت : « آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند ، گويي كه هزار سال زيسته است و آنكه امروزش را درنمي يابد ، هزار سال هم به كارش نمي آيد .» و آنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت :

« حالا برو و زندگي كن .»

او مات و مبهوت، به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي درخشيد . اما مي ترسيد حركت كند ، مي ترسيد راه برود، مي ترسيد زندگي از لاي انگشتانش بريزد . قدري ايستاد... بعد با خودش گفت :وقتي فردايي ندارم ، نگه داشتن اين زندگي چه فايده اي دارد . بگذار اين يك مشت زندگي را مصرف كنم .

آن وقت شروع به دويدن كرد زندگي را به سر و رويش پاشيد ، زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد و چنان به وجد آمد كه ديد مي تواند تا ته دنيا بدود ، مي تواند بال بزند ، مي تواند پا روي خورشيد بگذارد ، مي تواند...

او در آن يك روز آسمانخراشي بنا نكرد ، زميني را مالك نشد ، مقامي را به دست نياورد اما ... اما در همان يك روز دست بر پوست درخت كشيد . روي چمن خوابيد . كفش دوزكي را تماشا كرد .

سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آنهايي كه نمي شناختندش سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد . او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد ،

لذت برد و سرشار شد و بخشيد ، عاشق شد و عبور كرد و تمام شد .

او همان يك روز زندگي كرد اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند :

« امروز او در گذشت ، كسي كه هزار سال زيسته بود ! »